Uzun zamandır bir şey yazamıyorum,İçim düğümlenmiş besbelli.Yazamayınca bir anlamım kalmıyor sanki.İçimdeki beni hatırlamam için bir iki kelimeyle ahbaplık etmem gerek.Ruhumdaki tembele kalk artık, çok dinlendin deme zamanı şimdi.Şunu fark ettim kendini ne kadar boşluğa bırakırsan ayağa kalkman da o kadar zor oluyor, o saçma boşlukta süzülüp duruyorsun,senden zerre kalmayana dek yuvarlanıp duruyorsun.İnsanın kendi tokadına ihtiyacı var,vazgeçtiği zaman pes etmemek için.İyi veya kötü yaşamak zorundayız kendimize acıyıp durdukça gerçekten acınacak hale geliyoruz.Düşüp kalksam da yine vazgeçsem yerlere yata yata ağlasam da umarım bir şekilde toparlanmayı bilirim.Umarım bir gün işte ben de başardım demenin tadını sonuna kadar çıkarabilirim ama şimdilik hacıyatmaz gibi mücadele zamanı.
Melis Uğurlu